ابراهیم حامدی در بیست و نهم خرداد سال 1328 در تهران به دنیا آمد.

 ابی از کودکی صدایی دلنشین داشت و به خواندن علاقه نشان میداد. او در شانزده سالگی به همراه چند تن از دوستان خود گروهی را به نام Sun boys تشکیل دادند و با این گروه در باشگاهها و کاخ های جوان به صورت حرفه ای خواندن را شروع کرد. اولین ترانه ای که با صدای او اجرا شد ترانه ای بود با نام «عطش» و برا ی فیلمی با همین عنوان و از ساخته های آقای «ایرج قادری» بود.

وسعت صدای او با ترانه « شب» در شوی میخک نقره ای « فریدون فرخزاد» به گوش مردم رسید. آشنایی او با «ایرج جنتی عطایی» و « بابک بیات» از ترانه « تپش» آغاز گردید و این عشق ورزی آهنگین تا به امروز ادامه دارد. ابی در تمام عمر کاری خود با ترانه سرایان و آهنگسازان نامی ایران همکاری داشته است.

او در سال 1977 به دنبال اجرای برنامه هایی به آمریکا رفت و بعد از انقلاب اسلامی نیز به ایران بازنگشت.

ابی در سالهایی که دور از وطن بود و در غربت زندگی کرده همچنان فعالیتهای مستمر هنری خود را ادامه داده و در بزرگترین سالنهای بین المللی جهان کنسرت اجرا کرده است. او در جایگاههای جهانی که هنرمندان بزرگ جهان بر آن هنرنمایی کرده اند از جمله :

یونیور سال آمفی تئاتر( لوس آنجلس) ،شراین آدوتوریوم(محل برگزاری اسکار) ،سالن سلطنتی نوبل(استکهلم) ،کریک تئاتر(لوس آنجلس) ،گلف دوبی و... هنرنمایی کرده و نام ایران و هنرمندان ایرانی را در آنجا زنده نگه داشته.